داده‌اند : اگر آنچه دولتهاى متخاصم براى جنگ صرف مىكنند متمركز كنند بقدرى است كه مىتوانند با اين سرمايه يك قاره بر پنج قاره‌ى زمين بيفزايند يعنى مىشود با اين مخارج كوههاى هيماليا را در اقيانوس هند بريزند كه از تسطيح كوه و پر شدن دريا يك قطعه‌ى ششم كه بسيار مستعد باشد براى زندگى مردم دنيا تهيه كنند و بجاى جنگ و تلف اموال و گرفتن خاك يك قطعه خاك بىزحمت و مخالف تهيّه شود ، و جمعيت زيادى ممالك كه در مضيقه هستند در آنجا با آسايش زندگى كنند اگر اين نظر مبالغه بوده است و اگر مقرون بصحّت در هر صورت خوب نشان ميدهد حقيقت مفاد اين آيه را كه تبديل نعمت چه اندازه كيفر و گرفتارى در دنبال دارد و تا اين تاريخ كه دوازده سال از جنگ جهانى دوّم ميگذرد هنوز گرفتاريها و خرابى و خسارت آن را نتوانسته‌اند به خوبى جبران كنند . 4 - در آيت بعد در ضمن حكايت از حال كافران « زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا ) * و . . . * ( يَسْخَرُونَ » الخ يك عيب عمومى مردم يادآورى مىشود كه مسخره كردن و وسيله‌ى تفريح و خنده قرار دادن اشخاص كار مردم كجانديش است و شما توجّه كنيد كه ارزش زيور و زينت و رنگ آميزيهاى زندگى شما ارجمندتر است يا تقوى و پرهيزگارى آنها ؟ 5 - بهره‌مندى و پيشرفتهاى زندگى طورى نيست كه شما مردم بتوانيد حساب آن را نگاهداريد و پيشبينى كنيد چون هر چه شما وسيله‌ى روزى بينديشيد هزاران موانع در جلو دارد كه شما تصوّر آن را نكنيد پس شما باموال خود مغرور نشويد كه روزى خداوند بىحساب است و آنچه سرنوشت است ميرسد و جلوگير ندارد .